Pomoc duchowa

Celem rozmowy duchowej jest przybliżenie się do Pana, umocnienie z Nim głębszej i bardziej intymnej relacji. To nie oznacza jednak pominięcia tego, co dana osoba przeżywa w chwili obecnej. Nie unika się tematów z życia codziennego i zwykle rozpoczyna się od ludzkiego doświadczenia, od trudności czy kryzysów na różnych płaszczyznach, od obecnego przeżywania wiary i moralności. Pierwszy moment rozmowy opiera się na akceptacji doświadczenia i przeżyć. Rozmowa duchowa jest otwarciem się na doświadczenie drugiego człowieka i na to wszystko, co on przynosi, ale jednocześnie pragnie stać się płaszczyzną spotkania człowieka z Bogiem w konkrecie jego życia. Wychodząc z ludzkich przeżyć idzie się do poznania Boga i doświadczenia Jego miłości.

Szczególnym rodzajem pomocy duchowej może być przygotowanie danej osoby do przeżycia indywidualnych czy też grupowych rekolekcji. Wskazana forma pomocy duchowej uczy modlitwy, stawania w obecności Boga, przybliża różne formy modlitwy biorąc pod uwagę kondycję samej osoby i jej naturalne możliwości/predyspozycje. Umiejętność rozmowy i dzielenia się osobistymi przeżyciami z modlitwy jest kolejnym etapem przygotowania do rekolekcji.